res:
Młody jęczmień a cukrzyca cz. 1

Młody jęczmień a cukrzyca cz. 1

1 komentarz

STUDIA DOTYCZĄCE ODDZIAŁYWANIA MŁODEGO JĘCZMIENIA NA POZIOM CUKRU WE KRWI U CHORYCH NA CUKRZYCĘ
dr Miroslav Lacina

Część 1 – typy cukrzycy, przyczyny, objawy i diagnoza, komplikacje
CUKRZYCA = Diabetes Mellitus

Definicja choroby:

Diabetes mellitus to syndrom o heterogennych źódłach i przyczynach, którego najważniejszym objawem jest podwyższenie poziomu cukru we krwi (=hiperglikemia).

Cukrzyca jest chroniczną chorobą metabolizmu cukrów, spowodowaną zaburzeniem tworzenia insuliny w trzustce. Objawia się podwyższonym stanem cukru (glukozy) we krwi. Wiąże się to także z gospodarką innych substancji odżywczych i ma wpływ na całą przemianę materii w organizmie.

Typy cukrzycy:

1. I typu (cukrzyca     absolutna, przestarzała nazwa: cukrzyca typu dziecięcego     (zaczyna się w dzieciństwie lub młodości), inaczej cukrzyca     insulinozależna – wiąże się z tym, że trzustka przestaje     wytwarzać insulinę (zaczyna się nagle).
2. II typu (cukrzyca     relatywna) – cukrzyca dorosłych (rozpoczyna się najczęściej     po 30 roku życia), inaczej cukrzyca insulinoniezależna – jest     wywołana zaburzeniami wydzielania insuliny z trzustki i jej     działania (zaczyna się powoli).
3. Cukrzyca ciążowa     – pojawia się u kobiet, które nigdy nie cierpiały na cukrzycę,     a po skończeniu okresu ciąży daje ona o sobie znać.
4. Zaburzenia     tolerancji glukozy – Nie są cukrzycą, lecz często występują     przed nią (zwłaszcza przed cukrzycą II typu).

PRZYCZYNY

1. Cukrzyca I typu – powstaje przez zniszczenie beta komórek wysepek trzustkowych Langerhansa, które mają produkować insulinę. Ich niszczenie związane jest z przebytą infekcją wirusową, faktorami autoimmunicznymi, wpływami genetycznymi, konsumpcją mleka krowiego, oddziaływaniem wolnych rodników czy też określonych substancji chemicznych i lekarstw.

2. Cukrzyca II typu – wiąże się z predyspozycją dziedziczną, nieodpowiednim odżywianiem, nadwagą (ryzyku podlega zwłaszcza otyłość brzuszna, kiedy nadmiar tłuszczu odkłada się nad biodrami) i z siedzącym trybem życia. Następnie spowodowana jest wyczerpaniem (obniżeniem) sekrecji insuliny. Mimo tego sekrecja insuliny zostaje absolutnie podwyższona.

3. Cukrzyca ciążowa– wiąże się z oddziaływaniem hormonów, ze skłonnościami dziedzicznymi (w przyszłości zagraża przemianie w cukrzycę II typu) oraz z nadwagą.

OBJAWY I DIAGNOZA

Objawy:

1. Cukrzyca I typu: nadwrażliwość, częste oddawanie moczu, zwiększone pragnienie, wymioty, osłabienie ciała, chudnięcie, napady głodu, moczenie nocne u dzieci

2. Cukrzyca II Typu: zamglone widzenie, obniżone odczucie słodkiego smaku, swędzenie, zwiększone pragnienie, ospałość, zmęczenie, infekcje skórne, powolne gojenie się ran, ból nóg, mrowienie lub brak czucia w stopach, objawy podobne do grypy, utrata owłosienia na nogach, wzmożony wzrost włosków na twarzy, xantomy (żółte guzki) na ciele, zapalenie skóry żołędzia i napletka, częste dzienne i nocne oddawanie moczu

Stawianie diagnozy
:

– przez wyrywkowy test poziomu glukozy w osoczu krwi po jedzeniu: jeśli poziom jest > 11,0 mmol/1 rozpoznaje się cukrzycę,
– przez test poziomu glukozy w osoczu na czczo – jeśli 2 testy na czczo wykażą > 6,7 mmol/1 rozpoznaje się cukrzycę,
– przez test wysiłkowy między 24-28 tygodniem ciąży,
– przez doustny test tolerancji glukozy, przeprowadzany u ludzi, u których wyrywkowy test poziomu glukozy w osoczu krwi wahał się między 9,0 – 11,00 mmol/l lub test poziomu glukozy w osoczu na czczo wyniósł 6,0 – 8,0 mmol/l.

Występowanie:

  • w Czeskiej Republice dochodzi nawet do 5% (dotkniętych chorobą jest więcej niż 500 000 osób)

  • 90% z nich to chorzy z cukrzycą II typu

  • zaburzenia tolerancji glukozy dotyczą około 1 mln osób

  • występowanie syndromu metabolicznego – nawet do 25% dorosłej populacji.

(Syndrom metaboliczny dotyka aż czterdziestu procent dorosłej populacji i jest największym zagrożeniem trzeciego tysiąclecia. Do głównych objawów syndromu należy nadwaga, obniżony poziom dobrego cholesterolu, podwyższone zagęszczenie cząsteczek tłuszczowych w krwi, wysokie ciśnienie krwi oraz podwyższony poziom cukru we krwi. Jeśli występują trzy z wyżej wymienionych faktrów naraz, mamy do czynienia z syndromem metabolicznym).

KOMPLIKACJE

Nagłe komplikacje:

  1. Hipoglikemia – zbyt niski poziom cukru we krwi (glukozy)

  • przyczyny: zbyt dużo insuliny, zbyt mało cukru, niedożywienie, znaczny wysiłek, alkohol

  • objawy: uczucie głodu, zawroty głowy, pocenie się, osłabienie, tachykardia (przyśpieszone bicie serca), brak czucia lub mrowienie w końcówkach palców

  • nieleczona hipoglikemia wiedzie do: podwójnego widzenia, drgawek, dezorientacji, zmian zachowania. Nieleczona hipoglikemia może prowadzić do śpiączki a nawet śmierci.

  1. Hiperglikemia – zbyt wysoki poziom cukru we krwi może prowadzić do:

       a) Cukrzycowej kwasicy ketonowej (przede wszystkim u diabetyków I typu), a ta ma:

  • Przyczyny: niezdiagnozowana cukrzyca, zaniechanie brania insuliny, czas stresu lub choroby, kiedy przez hormony dochodzi do uwolnienia glukozy z wątroby i jednocześnie zablokowana jest insulina.

  • Objawy: mały apetyt, ból żołądka, wymioty, zaburzenia widzenia, osłabienie, ospałość, słodki zapach oddechu, następnie klasyczne objawy, większe pragnienie, suchość w ustach, częste oddawanie moczu, gorąca, sucha lub zaczerwieniona skóra, problemy z oddychaniem

       Nieleczona hiperglikemia może prowadzić do śpiączki a nawet śmierci.

       b) Hiperglikemicznego stanu hiperosmolarnego (u cukrzyków II typu), a ten ma:

  • Przyczyny: niezdiagnozowana cukrzyca, stres, alkohol, nieleczona infekcja, leki (glukokortykoidy, fenytoiny, diuretyki, beta-blokery, cimetidinum), niedostateczna ilość płynów, środki dożylne, dializa otrzewnowa

  • Objawy: suchość w ustach, uczucie pragnienia, ospałość, osłabienie, ciepła, sucha skóra, brak pocenia się, wysoki poziom cukru (glukozy) we krwi

Jeśli stan ten nie jest leczony, może prowadzić do śpiączki a nawet śmierci.

 

Komplikacje chroniczne:

  1. Specyficzne

  • uszkodzenie naczyń (mikroangiopatia cukrzycowa), pojawiające się tylko u chorych na cukrzycę, chodzi przede wszystkim o komplikacje mikrowaskularne dotykające małe naczynia,

  • uszkodzenie nerwów (polineuropatia cukrzycowa), konieczne regularne badanie neurologiczne,

  • uszkodzenie siatkówki oka (retinopatia cukrzycowa), konieczne regularne badanie dna oka,

  • uszkodzenie nerek (nefropatia cukrzycowa), konieczna regularna kontrola mikroalbuminurii (albumin w moczu).

  1. Niespecyficzne

  • choroby pojawiające się także u osób, które nie chorują na cukrzycę, ale u cukrzyków ich występowanie jest częstsze lub pojawiają się wcześniej i mają bardziej drastyczny przebieg. Chodzi przede wszystkim o:

  • makrowaskularne komplikacje dotykające głównie pacjentów z cukrzycą II typu,

  • choroby serca – konieczna jest kontrola masy ciała, ciśnienia krwi, poziomu lipidów, badania naczyniowe (naczyń kończyn dolnych, tętnic szyjnych, tętnic wieńcowych),

  • infekcje.

PRZEJDŹ DO >>  CZĘŚCI DRUGIEJ

Młody jęczmień w naszym sklepie:

młody jęczmień

  • Anastazja SHAR, Łódź

    PRZY CUKRZYCY WAŻNYM JEST, ABY DOSTOSOWAĆ ODŻYWIANIE DO TABEL Z TZW. NISKIMI WĘGLOWODANAMI:
    Są to węglowodany, które po spożyciu podnoszą poziom cukru we krwi maksymalnie do 26% wzrostu, czyli nie nadwyrężają trzustki. Jemy niskotłuszczowo, 0% negatywnych toksyn, energetyczne węglowodany wyłącznie nie przekraczające po spożyciu dozwolonej granicy; czyli 26% wzrostu. Pokarmy o właściwym doborze białek, oraz co niezmiernie istotne, nie zawierające toksyn spowalniających i zatruwających nasze organizmy.

    CHORUJĄC NA CUKRZYCĘ POWINNIŚMY ZATEM, REALIZOWAĆ DIETĘ:
    Wg tzw. NISKICH WĘGLOWODANÓW TJ. DO 26% WZROSTU, i nie chodzi bynajmniej o ilość czy o to, że są cukry proste lub złożone. Chodzi o to, aby klasyfikować węglowodany wg wzrostu poziomu cukru jaki powodują we krwi po spożyciu. Nie uwzględniają tego wymienniki ww węglowodanowe, które pokazują wyłącznie ilości węglowodanów jako ilości, a nie uwzględniają jakości.